திங்கள், 17 நவம்பர், 2025

தமிழில் இருநிலை வினை (Ergative verbs) - அல் இருநிலை வினை (non-Ergative verbs)

 தமிழில் இருநிலை வினை (Ergative verbs) - அல் இருநிலை வினை (non-Ergative verbs) . . . (தமிழ் மாணவர்கள் - ஆய்வாளர்களுக்கு)

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------
தமிழ் வினைச்சொற்களைப் பல வகைகளில் வகைப்படுத்தலாம். இவ்வாறு வேறுபட்ட வகைப்பாடுகளுக்கு வேறுபட்ட அடிப்படைகள் உண்டு. ஒலியனியல், உருபனியல், தொடரியல், பொருண்மையியல் என்று பல நிலைகளில் வினைகள் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன.
வினைச்சொற்களின் காலம் காட்டும் விகுதிகளின் அடிப்படையிலும் வகைப்படுத்தலாம். 12 அல்லது 7 அல்லது அதற்கும் குறைவாகவும் வகைப்படுத்துவார்கள். தமிழ் லெக்சிகன் 12 வகைப்பாடுகளை முன்வைக்கின்றது. இந்த வகைப்பாட்டை முனவைத்தவர் கிரால் (Graul) என்பவர் ஆவார்.
வினைகளின் காலங்காட்டும் விகுதிகளில் ஒரு (ஓர்?) ஒற்று வருகிறதா அல்லது இரண்டு ஒற்று வருகின்றனவா என்ற அடிப்படையிலும் வகைப்படுத்துவார்கள். 'வருகிறான்' - இதில் நிகழ்கால விகுதியான -கிறு- என்பதில் 'க்' என்னும் ஒரு ஒற்று வருகிறது. 'பார்க்கிறான்' என்பதில் 'க்க்' என்று இரண்டு ஒற்றுகள் வருகின்றன. ஒரு ஒற்று வரும் வினைகளை மெல்வினை என்றும் இரண்டு ஒற்றுகள் வரும் வினைகளை வல்வினை என்றும் வகைப்படுத்துவார்கள். இது உருபனியலை (Morphology) அடிப்படையாகக்கொண்டது.
செயப்படுபொருள்களை (Transitive verbs) ஏற்கும் வினைகள், செயப்படுபொருளை ஏற்காத வினைகள் (Intransitive verbs) என்றும் வகைப்படுத்தலாம். 'வா' செயப்படுபொருளை ஏற்காத வினைச்சொல்; 'படி' செயப்படுபொருளை ஏற்கும் வினைச்சொல். 'அவன் வந்தான் ' தொடரில் 'எதை வந்தான்' என்று கேட்கமுடியாது. எனவே இது, செயப்படுபொருள் குன்றியவினை. 'அவன் புத்தகம் படித்தான்' என்னும் தொடரில் 'எதைப் படித்தான்' என்று கேட்கமுடியும். எனவே செயப்படுபொருள் குன்றாவினை என்று இதை அழைக்கிறார்கள். இந்த வகைப்பாடு தொடரியலை (Syntax) அடிப்படையாகக்கொண்டது.
'அவன் மயங்கினான்' - இதில் 'மயக்கம்' என்னும் நிலை எழுவாயாக அமைகிற 'அவன்' என்பது சுட்டுகிற நபருக்குச் செல்கிறது. 'அவன் என்னை மயக்கினான்' - இதில் 'மயக்கம்' என்னும் நிலை இரண்டாம் வேற்றுமை எடுக்கிற நபருக்குப் போய்ச்சேர்கிறது. இந்த அடிப்படையில் 'மயங்கு' என்பதைத் தன்வினை என்றும் 'மயக்கு' என்பதைப் பிறவினை என்றும் அழைப்பார்கள். இது பொருண்மையியலை (Semantics) அடிப்படையாகக் கொண்டது.
இப்பதிவில் நான் கூறவரும் வினை வகைப்பாடு - இருநிலை வினை - அல் இருநிலை வினை.
(1.1. ) 'நான் செடி வளர்க்கிறேன்'
(1.2) 'செடி வளர்ந்தது'
இரண்டிலும் அமைகிற வினைச்சொல் - 'வளர்'.
முதல் தொடரில் இந்த வினைச்சொல் 'செயப்படுபொருளை' ஏற்றுவருகிறது. 'நான் எதை வளர்க்கிறேன்? என்று கேட்கலாம். அதற்கு விடை 'செடி'. இங்குச் 'செடி'யின் இரண்டாம் வேற்றுமை உருபு 'ஐ' மறைந்து நிற்கிறது. அவ்வளவுதான்!
இரண்டாவது தொடரில் இதே வினைச்சொல் செயப்படுபொருள் ஏற்காமல் வருகிறது. அதாவது செயப்படுபொருள் குன்றிய வினையாக வருகிறது. 'செடி எதை வளர்ந்தது?' என்று கேட்கமுடியாது.
ஆனால் இரண்டாவது தொடரும் - 'செடி வளர்ந்தது' என்னும் தொடரும்- நாம் ஏற்றுக்கொள்கிற ஒரு தொடரே. தவறு இல்லாத தொடர்தான்.
அப்படியென்றால் 'வளர்' என்பதைச் செயப்படுபொருள் குன்றா வினை என்று கூறுவதா அல்லது செயப்படுபொருள் குன்றிய வினை என்று கூறுவதா?
விடை - இரண்டும்தான்! அதாவது இருநிலைப் பகுப்புக்கு இந்த வினைச்சொல் உட்படுகிறது. முதல் தொடரில் (1.1.) செயப்படுபொருளாக அமைகிற 'செடி' இரண்டாவது தொடரில் (1. 2) எழுவாயாக அமைகிறது. இதுபோன்ற வேறு சில வினைகளையும் நாம் பார்க்கலாம்.
(2.1) நான் கதவைத் திறந்தேன்.
(2.2.) கதவு திறந்தது
(3.1) அவள் நீண்ட கூந்தலை வளர்க்கிறாள்.
(3.2.) நீண்ட கூந்தல் வளர்கிறது.
சிலர் 'கதவு திறந்தது', 'கூந்தல் வளர்கிறது' என்று கூறக்கூடாது; மாறாக, 'கதவு திறக்கப்பட்டது' 'கூந்தல் வளர்க்கப்பட்டது' என்றுதான் கூறவேண்டும் என்று கருதலாம். ஆனால் வழக்கில் ஏற்றுக்கொண்ட தொடர் அமைப்புகளே நாம் மேலே பார்க்கிற எடுத்துக்காட்டுகள்.
ஆனால், (4.1.) 'நான் கட்டுரை எழுதுகிறேன்' என்பதை
(4.2) 'கட்டுரை எழுதுகிறது' என்று கூறமுடியாது. இங்கு 'எழுது' என்பது 'செயப்படுபொருள் குன்றா வினை' மட்டும்தான்!
செயப்படுபொருள் குன்றா வினையாகவும் செயப்படுபொருள் குன்றிய வினையாகவும் அமைகிற இந்த வகை வினைகளை 'இருநிலை வினை' என்று அழைக்கலாம் என்று பேராசிரியர் நுஃமான் கூறுகிறார். இதுபற்றிப் பேரா. தெ.பொ. மீனாட்சிசுந்தரனார், பேரா. கு. பரமசிவம், பேரா. ச. அகத்தியலிங்கம் போன்றோர் விவாதித்துள்ளனர்.
'எழுது' 'படி' 'வா' 'இரு' போன்ற வினைகளை 'அல் இருநிலை வினைகள்' என்று அழைக்கலாம். இவை ஏதாவது ஒரு வகைப்பாட்டில்மட்டுமே ஆமையும்.
ஆங்கிலத்தில்,
"I opened the door" - "The door opened"
" I rang the bell" - "The bell rang"
" The heat melted the snow" - "The snow melted"
போன்று பல எடுத்துக்காட்டுகளை இதற்குக் கூறலாம். ஆங்கிலத்தில் இதை "Ergative Verb" என்று அழைக்கிறார்கள்.
உலகில் பல மொழிகளில் இதுபோன்ற 'இருநிலை வினைகள்' நீடிக்கின்றன.
தமிழ், மொழியியல் மாணவர்கள் இதுபற்றி மேலும் பல கட்டுரைகளைப் படித்து, தெளிவடையலாம்.

வெள்ளி, 14 நவம்பர், 2025

மொழியியல் பார்வையில் தமிழ்ப் பெயரெச்சம் - பெயர்த் தொடர்

 மொழியியல் பார்வையில் தமிழ்ப் பெயரெச்சம் - பெயர்த் தொடர் . . . (தமிழ் மாணவர்கள் - ஆய்வாளர்கள் கவனத்திற்கு)

--------------------------------------------------------------------------
1) 'படித்த பையன்'
2) 'படித்த புத்தகம்'
3) 'படித்த பள்ளிக்கூடம்'
நண்பர் ஒருவர் ஒரு ஐயம் எழுப்பினார். 'படித்த பையன்' என்பது 'பையன் படித்தான்' என்று கூறலாம். ஆனால் 'படித்த புத்தகம்' என்று கூறினால் 'புத்தகம் படித்தது' என்றுதானே பொருள் தரும்? எனவே 'படிக்கப்பட்ட புத்தகம்' என்று கூறுவதுதானே சரியாக இருக்கும்?
உண்மையில் நண்பரின் ஐயம் மிகச் சரியானதுதான். ஆனால் உண்மையில் பிரச்சினை என்ன?
1) 'படித்த பையன்' என்னும் தொடரின் தாய்த் தொடர் ' பையன் படித்தான்' என்பது ஆகும். இங்குப் 'பையன்' என்னும் பெயருக்கும் 'படித்தான் ' என்னும் வினைமுற்றுக்கும் இடையிலான உறவு 'எழுவாய் - வினைமுற்று' உறவாகும். முற்றுத்தொடரானது பின்னர் 'படித்த பையன் ' என்னும் பெயர்த்தொடராக மாறி அமைகிறது. இவ்வாறு மாறி அமைந்தபோதிலும் 'பையன்' என்பதற்கும் 'படித்தான்' என்பதற்கும் இடையில் உள்ள வேற்றுமை உறவு மாறவில்லை. அதாவது முற்றுத்தொடரில் பெயருக்கும் வினைக்கும் இடையில் என்ன வேற்றுமை உறவோ அந்த உறவே இங்கும் தொடர்கிறது.
2) 'பையன் புத்தகம் படித்தான்' என்னும் தொடரில் 'பையன் - படித்தான்' உறவு எழுவாய் - வினை உறவு. ஆனால் 'புத்தகம் - படித்தான்' உறவு செயப்படுபொருள் - வினை' உறவு. இரண்டாம் வேற்றுமை உறவு. இந்த முற்றுத்தொடரானது 'பையன் படித்த புத்தகம்' என்னும் பெயர்த்தொடராக மாறி அமையும்போதும், 'புத்தகம்- வினை' உறவு இரண்டாம் வேற்றுமை உறவுதான். செயப்படுபொருளை முன்னிறுத்தும் தொடர். அவ்வளவுதான்! 'பையன்' என்பதைக் கூறாமல் இருக்கலாம்.
3) 'பையன் இந்தப் பள்ளிக்கூடத்தில் படித்தான்' என்னும் தொடரில் 'பள்ளிக்கூடம் - படித்தான்' உறவு இடவேற்றுமை உறவு; ஏழாம் வேற்றுமை உறவு. இந்த முற்றுத்தொடரானது 'பையன் படித்த பள்ளிக்கூடம்' என்னும் பெயர்த்தொடராக மாறி அமையும்போதும் . 'பள்ளிக்கூடம் - படி' உறவு ஏழாம் வேற்றுமை உறவுதான். இடப்பொருளை முன்னிறுத்தும் தொடர். அவ்வளவுதான்! 'பையன்' என்பதைக் கூறாமல் இருக்கலாம்.
மேற்கூறியவற்றின் அடிப்படைக் கருத்து . . . ஒரு முற்றுத்தொடரில் அமைகிற பெயர்ச்சொற்களுக்கும் வினைக்கும் என்ன வேற்றுமை உறவுகள் நீடிக்கிறதோ, அதே வேற்றுமை உறவுகளைத்தான் பெயரெச்சத்தோடு அமைகிற - பெயரெச்சத்தை அடுத்து அமைகிற - பெயர்ச்சொற்களும் கொள்கின்றன. புறத்தோற்றத்தில் பார்ப்பதற்கு மேற்கூறப்பட்ட 'புத்தகம்' 'பள்ளிக்கூடம்' ஆகியவைதான் 'படித்த' என்பதின் எழுவாய்போலத் தோன்றலாம். ஆனால் உண்மையில் நீடிக்கிற வேற்றுமை உறவுகளை உணர்வதற்கு முற்றுத்தொடரை மனதில் கொள்ளவேண்டும். தமிழைத் தாய்மொழியாகக் கொண்டவர்களுக்கு இதில் சிக்கல் ஏற்படாது. எனவே, 'படித்த புத்தகம்' என்று கூறுவதில் எவ்விதத் தவறும் இல்லை.
'இந்தப் புத்தகம் (பையனால்) படிக்கப்பட்டது' என்று அமையும் முற்றுத்தொடரிலிருந்து '(பையனால்) படிக்கப்பட்ட புத்தகம்' என்னும் பெயர்த்தொடர் அமையலாம். எனவே, பெயரெச்சங்கள் ('படித்த') பெயர்ச்சொற்களுக்குமுன்னால் ('பையன்' 'புத்தகம்' 'பள்ளிக்கூடம்' ) அமைந்து பெயர்த்தொடர்களாக மாறுகின்றன. இந்தப் பெயர்த்தொடர்கள் முழு வாக்கியங்களிலிருந்துதான் உருவாகின்றன என்பதைக் கருத்தில் கொள்ளவேண்டும். குறிப்பிட்ட வாக்கியங்களில் குறிப்பிட்ட பெயர்ச்சொற்கள் எந்த வேற்றுமை உறவுகளைப் பெற்றிருக்கின்றனவோ, அதே வேற்றுமை உறவுகள்தான் மேற்காட்டிய பெயர்த்தொடர்களிலும் அமைகின்றன. வெறும் பெயரெச்சதைமட்டும் கருத்தில்கொண்டு பார்த்தால் மயக்கம் இருக்கும். இதுபற்றிப் பேரா. ச. அகத்தியலிங்கம் அவர்கள் தமது ' தமிழ் மொழி அமைப்பியல்' நூலில் (பக்கங்கள் 216-218) மிகத் தெளிவாக விளக்கியுள்ளார்.
இந்த விளக்கத்திற்கு அடிப்படை, அவரது மாற்றிலக்கண மொழியியல் அறிவுப் பின்னணிதான் என்பதையும் இவ்விடத்தில் சுட்டிக்காட்டுகிறேன். அதாவது, பெயரெச்சத்தைக் கொண்ட ஒரு பெயர்த்தொடர் புறவய அமைப்புதான்; அதனுடைய புதை அமைப்பு ஒரு முற்றுத்தொடர்தான் என்பதாகும். குறிப்பிட்ட முற்றுத்தொடர் (புதை அமைப்பு) குறிப்பிட்ட மாற்றிலக்கண விதிகளின் உதவியால் குறிப்பிட்ட பெயர்த்தொடராக மாறி அமைகிறது.
இந்தப் பதிவின் அடிப்படை நோக்கம் . . . பெயரெச்சத்துக்கும் அதுகொண்டு முடியும் பெயருக்கும் இடையில் பலவேறு இலக்கணத் தொடர்புகள் இருக்கின்றன என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுவதே ஆகும்.
மேலும் சில எடுத்துக்காட்டுகளை அவர் கூறியுள்ளார்.
'துவைத்த பையன்' (எழுவாய்)
'துவைத்த துணி' (ஐ வேற்றுமை)
'துவைத்த சோப்புய (ஆல் வேற்றுமை)
'துவைத்த கூலி' (கு வேற்றுமை)
'துவைத்த கல்' (இல் வேற்றுமை)\
'துவைத்த வேகம்' (வினையடை)
'துவைத்த நேரம்'( காலம்)
'துவைத்த முறை (வினையடை)
'துவைத்த துவைப்பு' (வினை)
மைசூர் இந்திய மொழிகள் நடுவண் நிறுவனத்தின் பேராசிரியராகவும் செம்மொழித் தமிழாய்வு நடுவண் நிறுவனத்தின் இயக்குநராகவும் பணியாற்றி ஓய்வுபெற்ற பேராசிரியர் க. இராமசாமி அவர்கள் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக மொழியியல்துறையில் 'தமிழ்ப் பெயரெச்சம்' என்னும் மாற்றிலக்கண மொழியியல் அடிப்படையிலான முனைவர் பட்ட ஆய்வை மேற்கொண்டார் என்பதையும் இங்குக் குறிப்பிட விரும்புகிறேன்.
தமிழ் இலக்கணத்தைத் தற்கால மொழியியல் நோக்கில் ஆய்வுசெய்யும்போது பல தெளிவான விளக்கங்கள் கிடைக்கின்றன. தமிழ் இலக்கணம், மொழியியல் - இவ்விரண்டின் பின்னணியில் தமிழ்மொழியை ஆராய்ந்தால் பல புதிர்களுக்கு விடை கிடைக்கும். இவ்விரண்டு துறைகளின் அறிவும் மாணவர்களுக்குத் தேவை. ஒரு நண்பரின் ஐயம்: 'படித்த பையன்' என்பது ஒரு முற்றுத்தொடரா? அது, 'பையன் படித்தான் எனப் பொருள்கொள்ளுமா? அவன் படித்த பையன் - He is an educated boy அவர்களுக்கு வேண்டியது ஒரு படித்த பையன்- They need an educated boy அவன் இந்தக் கல்லூரியில் படித்த பையன்- He studied in this College./ He was a student of this College. எனது விளக்கம் : 'படித்த பையன்' முற்றுத்தொடர் இல்லை. ஒரு முற்றுத்தொடரிலிருந்து சில மாற்றுவிதிகள் மூலம் ((Transformational Rules) தோன்றிய ஒரு பெயர்த்தொடரே ஆகும். 'பையன் படித்தான்' என்னும் முற்றுத்தொடர்(Clause) ஒரு பெயர்த்தொடராக (Noun Phrase) மாறி அமைந்து, மற்றொரு முற்றுத்தொடரின் எழுவாயாகவோ ('படித்த பையன் இன்று வந்தான்') பெயர்ப்பயனிலை ஆகவோ ('அவன் ஒரு படித்த பையன்' ) அமையலாம். '
இரு முற்றுத்தொடர்கள் (Two Simple Clauses) இணைந்து , ஒரே முற்றுத்தொடராக மாறும்போது (Complex Sentence) இதைத் தெளிவாகப் பார்க்கலாம்.
'பையன் படித்தான்' 'பையன் வந்தான்' --> '(படித்த பையன்) பையன் வந்தான்' . அடைப்புக்குள் இருக்கிற 'பையன்' என்பதும் வெளியில் உள்ள 'பையன் ' என்பதும் ஒரே நபரைக் குறித்தால் , இரண்டு 'பையன்களில்' ஒரு 'பையனை' நீக்கிவிடலாம் (இதை EquiNP Deletion என்று மாற்றிலக்கணத்தில் கூறுவார்கள்) . (படித்த) பையன் வந்தான்' --> படித்த பையன் வந்தான்'.
'படித்த பையன்' என்னும் பெயர்த்தொடரின் மூலமாக அமைவது புதை அமைப்பாகிய 'பையன் படித்தான்' என்னும் முற்றுத்தொடரே ஆகும். (அவன்) (படித்த பையன் ஆவான்) - முற்றுத்தொடர் (அவர்களுக்கு வேண்டியது) (ஒரு படித்த பையன் ஆகும்) - முற்றுத்தொடர் (அவன்) (இந்தக் கல்லூரியில் படித்த பையன் ஆவான்). - முற்றுத்தொடர்
மேற்கூறிய தொடர்களில் அமைந்துள்ள 'ஆவான்' 'ஆகும்' என்பவை இணைப்பு வினைகளாகும் (Link or Copula Verbs).

தமிழின் தொகை இலக்கண விதிகளைப் புறக்கணிக்கலாமா?

தமிழின் தொகை இலக்கண விதிகளைப் புறக்கணிக்கலாமா?
(தமிழ் மாணவர்கள் - ஆய்வாளர்கள் கவனத்திற்கு.)
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
ஒரு தொடரில் தொகைச் சொற்களைப் பிரித்து எழுதும்போது தவறாமல் ஒற்று இட்டு எழுதவேண்டும். அப்போதுதான் இரண்டு சொற்களும் இணைந்து தொகையாக வருகிறது என்பது தெரியவரும். இல்லையென்றால் பொருள் குழப்பம் ஏற்படும். கணினிவழித் தமிழுக்கு நாங்கள் எடுத்துவரும் முயற்சியில் இதுதான் ஒரு பெரிய சிக்கல்.
கணினியானது தமிழைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுமென்றால், அதற்குச் சிக்கல் இல்லாமல் நாம் எழுதவேண்டும். நமது மூளையின் மொழித்திறனும் பேசுகிற அல்லது எழுதப்படுகிற சூழலும் நமக்கு ஐயம் ஏற்பட்டாலும் தீர்த்துக்கொள்ள உதவுகிறது. ஆனால் கணினி பாவம்! அதற்கு அந்த உதவி கிடைக்காது. எனவே, தேவை இல்லாமல் அதைத் துன்புறுத்தக்கூடாது.
'பால் குடத்தில் இருக்கிறது' - 'நான் பால் குடம் எடுக்கப்போகிறேன்'.
இவற்றில் அமைகிற வினைமுற்றுகளில் உள்ள திணை எண் பால் விகுதி, எது எழுவாய் என்பதை நமக்குத் தெரியப்படுத்துகிறது. இரண்டாவது தொடரில் 'பால் குடம்' என்பதை 'அண்ணன் தம்பி ' போன்று உம்மைத் தொகையாகவும் கருதலாம் அல்லவா? 'நான் பாலும் குடமும் எடுக்கப்போகிறேன்' என்று இரண்டாவது தொடருக்குப் பொருள் கொள்ளலாம் அல்லவா? அவ்வாறு இல்லாமல் 'பாற்குடம் எடுக்கப்போகிறேன்' அல்லது 'பாற் குடம் எடுக்கப்போகிறேன்' என்று எழுதலாம் அல்லவா? சொல்லிறுதியில் 'ற்' வல்லினம் வராதே என்று நினைக்கலாம். புறச்சந்தியில் சொல் இறுதியில் வல்லினம் வரலாமே. 'க், ச். த், ப்' ஆகிய வல்லினங்கள் சந்தியில் நிலைமொழி இறுதியில் வரும்போது 'ற்' என்னும் வல்லினமும் வரலாமே!
ஆகவே, என் கருத்து, சந்தி உட்பட அனைத்து இலக்கண விதிகளும் நமக்குப் பொருள் மயக்கத்தைத் தவிர்த்து, தெளிவாக ஒரு தொடரைப் புரிந்துகொள்ளப் பயன்படுகிற உத்திகள்தான்! இலக்கண விதிகள் என்று கூறும்போது அவை தொல்காப்பியம், நன்னூல் இலக்கண விதிகள்மட்டுமே என்று கருதிவிடக்கூடாது. இன்றைய எழுத்துத்தமிழில் புதிதாகத் தோன்றி நிலவுகிற இலக்கண விதிகளையும் உள்ளடக்கியதுதான் இன்றைய தமிழ் இலக்கணம்!

வேற்றுமைத்தொகையில் ஒற்று மிகும்! தொகைச்சொற்கள் ஒரு சொல் நீர்மை உடையவை!

 வேற்றுமைத்தொகையில் ஒற்று மிகும்!

தொகைச்சொற்கள் ஒரு சொல் நீர்மை உடையவை!
(தமிழ் மாணவர்கள் - ஆய்வாளர்கள் கவனத்திற்கு.)
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------
வேறொரு பதிவில் நான் இட்ட ஒரு பின்னூட்டம் இது!
'இந்த அச்சு பிழையின்றி இருக்கிறது' என்பதில் 'அச்சு' என்பது எழுவாய்த்தொடரின் பகுதியாக இருக்கிறது.
ஆனால் 'இந்த அச்சுப்பிழை ஏற்கத் தக்கதன்று ' என்பதிலும் 'அச்சுப்பிழை' என்பது எழுவாய்த்தொடரின் பகுதியாகவே நீடிக்கிறது.
எழுவாயில் தனிப்பெயர்ச்சொல்லும் அமையலாம்; தொகைச்சொல்லும் அமையலாம் அல்லவா?
அதுபோன்றே இரண்டாவது எடுத்துக்காட்டிலும் 'அணி' 'அணித்தலைவர்' இரண்டுமே எழுவாய்தொடர்களின் பகுதிகள்தான்!
இங்குச் சிக்கல், 'அச்சுப்பிழை' என்பதும் 'அணித்தலைவர்' என்பதும் இரண்டுமே தொகைச்சொற்கள் என்பதை உணர்ந்து, தேவையான ஒற்று இடவேண்டும். தொகைச்சொற்களைப் பிரித்து எழுதாமல் சேர்த்து எழுதினால் சிக்கல் இல்லை. மேலும் தொகை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டவே ஒற்று இடையில் அமைகிறது.
ஆனால் இன்று நடைமுறைத் தமிழில் பலர் 'அச்சுப் பிழை' என்று பிரித்தே எழுதுகிறார்கள். தமிழில் தொகைச்சொற்களை இவ்வாறுதான் எழுதவேண்டுமென்ற தரப்படுத்தப் பணி இல்லை. இப்படித்தான் எழுதவேண்டுமென்று நாம் கூறினால், அதைத் திணிப்பு என்று கூறுவார்கள்.
இச்சூழலில் தொகை என்பதைத் தெரியப்படுத்த அமைகிற 'ஒற்றைப்' பயன்படுத்தினால், பிரித்து எழுதினாலும் அது தொகையே என்று நாம் தெரிந்துகொள்ளலாம். ஒற்று இல்லையென்றால் இதற்கும் தனிச்சொல்லுக்கும் இடையில் நீடிக்கும் வேறுபாடு தெரியாமல் இல்லாமல் போய்விடும். பொருண்மையும் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படலாம்.
தொகையில் நிலைமொழிச்சொல்லுக்கும் வருமொழிச்சொல்லுக்கும் இடையில் ஒரு தொடரியல் உறவு - வேற்றுமை உறவு - நீடிக்கிறது. ஒரு தொடரே - 'அச்சால் விளைந்த பிழை' அல்லது ' அச்சில் உள்ள பிழை' என்பதே 'அச்சுப்பிழை' என்று மாற்றமடைகிறது. 'உருபும் பயனும் உடன்தொக்க தொகை' என்று இலக்கண ஆசிரியர்கள் இதை விளக்குகிறார்கள். ஆகவேதான், தொகையைத் 'தொகைநிலைத்தொடர்' என்றும் சிலர் அழைக்கின்றனர்.
தொடரிலிருந்து வந்தாலும் , தொடரியல் உறவு மறைந்து, ஒருசொல் நீர்மை பெறுவதால் இதைச் சொல்நிலையிலேயே வைத்துப்பார்க்கலாம்.
தொகைச்சொற்கள் ஒருசொல் நீர்மை உடையவை என்பதை விளக்கக் கீழ்க்கண்ட எடுத்துக்காட்டுகளைக் கொடுக்கலாம்.
'இந்த அச்சு பிழையின்றி இருக்கிறது' --> இது பிழையின்றி இருக்கிறது'
'இந்த அச்சுப்பிழை ஏற்கத்தக்கதன்று --> இது ஏற்கத்தக்கதன்று'
மேற்காட்டிய தொடர்களில் 'இந்த அச்சு' என்பதும்' இந்த அச்சுப்பிழை' என்பதும் இரண்டுமே 'இது' என்னும் ஒரு சொல்லால் பதிலிடு செய்யமுடியும்.
அதுபோன்று, 'எங்கள் அணி தலைவர் இல்லாதது' --> இது தலைவர் இல்லாதது'.
'எங்கள் அணித்தலைவர் திறமையானவர்' --> இவர் திறமையானவர்'
அதாவது ஒரு தொகைச்சொல்லுக்குப் பதிலீடாக 'இது' 'இவர்' என்னும் தனிச்சொற்களை இடமுடியும். (சுட்டுப்பெயர்கள் பொதுவாகத் தனிச்சொல்லாக மட்டும் இல்லாமல், ஒரு தொகை அல்லது ஒரு தொடருக்கே மாற்றாக அமையமுடியும்.)
'அவர் நேற்று நன்றாகப் பேசினார்' ஒரு முழுத்தொடர் அல்லது வாக்கியம். இதற்கு வேறு ஒரு அமைப்பில் 'இது' என்பது பதிலிடுவாக அமையலாம்.
'அவர் நேற்று நன்றாகப் பேசினார்; அது எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது'
இங்கு இரண்டாவது வாக்கியத்தில் அமைந்துள்ள 'அது' என்பது முதல் வாக்கியம் முழுமைக்கும் பதிலாக இரண்டாவது வாக்கியத்தில் அமைகிறது.
(இந்தப் பின்னூட்டத்தில் போதிய விளக்கம் இல்லையென்றாலோ அல்லது பிழைகள் தென்பட்டாலோ சுட்டிக்காட்டினால் நன்றி உடையவனாக இருப்பேன்.)

தொகை (நிலைத் தொடர்) - தொகாநிலைத் தொடர் - சந்திச் சிக்கல்.

 தொகை (நிலைத் தொடர்) - தொகாநிலைத் தொடர் - சந்திச் சிக்கல்.

1. அச்சு பிழை
2. அஞசல்வழி கல்வி
3. அணி தலைவர்
4. அரசு கல்லூரி
5. வரி தள்ளுபடி
மேற்கண்டவற்றில் ஒற்று மிகுமா மிகாதா?
மிகும் - மிகாது ! ஆமாம் இரண்டுமே சரிதான்! இது என்ன குழப்பம்?
பொதுவாக, நாம் நம்முடைய பேச்சையும் செயலையும் இடத்திற்குத் தகுந்தமாதிரி மாற்றிக் கொள்கிறோம் அல்லவா?
ஒரு குறிப்பிட்ட சூழலில் நாம் பேசுவதும் மாறுபட்ட மற்றொரு சூழலில் நாம் பேசுவதும் மாறுபடுகின்றன அல்லவா? அதுபோல்தான் இந்த ஒற்று மிகுதல் - மிகாமையும் ஆகும்.
1.1. [இந்த அச்சு] [பிழை இல்லாமல் இருக்கிறது]
1.2. [அச்சுப் பிழைகளே] [இந்த நூலில் இல்லை.]
2.1. [எங்கள் அணி] [தலைவர் இன்றித் திண்டாடுகிறது.]
2.2. [எங்கள் அணித் தலைவர்] [மிகத் திறமை
வாய்ந்தவர் ]
3.1. [தமிழ்நாடு அரசு] [கல்லூரிகளுக்கு அதிக நிதி
ஒதுக்கியுள்ளது.]
3.2. [புதிய ஆசிரியர் நியமனம்] [அரசுக் கல்லூரிகளுக்கு
நடைபெற்றுவருகிறது.]
4.1. [சில பொருள்களின் வரி] [தள்ளுபடிக்கு
உட்பட்டது.]
4.2. [தமிழ் மென்பொருள்கள்] [வரித் தள்ளுபடிக்கு
உட்பட்டவை இல்லை.]
1.1. - இல் 'அச்சு' 'பிழைகள்' இரண்டுமே வெவ்வேறு தொடர்களில் - ஒன்று எழுவாய்த்தொடர், மற்றொன்று பயனிலைத் தொடர் - அமைந்துள்ளன.
1.2. - இல் 'அச்சு' 'பிழைகளே' இரண்டுமே ஒரே தொடரில்
அமைந்துள்ளன. ஒரே தொடருக்குள் வேற்றுமை உறவு நீடிக்கிறது. 'அச்சின் பிழைகள்' என்பதே அத்தொடரின் பொருண்மை.
1.1. தொகாநிலைத் தொடர் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
1.2. தொகை (நிலைத்தொடர்) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
எனவே, குறிப்பிட்ட இரண்டு சொற்களுக்கு இடையில் உள்ள தொடரியல் உறவே இந்த எடுத்துக்காட்டுகளில் ஒற்று வருவதற்கும் வராததற்கும் அடிப்படைக் காரணமாகும்.
நம்முடைய பொது அறிவும் பேசும் சூழலும் குறிப்பிட்ட சொற்களுக்கு முந்தைய பிந்தைய சொற்களும் நமக்கு ஐயமில்லாமல் பொருண்மையைப் புரிந்துகொள்ள உதவுகின்றன.
ஆனால் தமிழ் எழுத்துரைப் பயிற்சி இல்லாதவர்களுக்கு எழுதும்போது இதில் சிக்கல் ஏற்படுகிறது. இரண்டு சொற்களும் பெயர்ச்சொற்கள்தானே என்று நினைக்கலாம். பெயர்ச்சொற்கள் என்பது சொல் வகைப்பாடு. ஆனால் இங்கே சொல்வகைப்பாடு தாண்டி, தொடரியல் வகைப்பாடு - தொகைநிலைத்தொடரா, தொகாநிலைத்தொடரா என்னும் வகைப்பாடு - தேவைப்படுகிறது. வருமொழி முதலில் வல்லினம் வருகிறதா, எந்த வல்லினம் வருகிறது என்னும் எழுத்தியல் அறிவும் தேவைப்படுகிறது.
கணினிக்குத் தற்போது இதுதான் பிரச்சினை! கணினி எப்படி இந்த அறிவைப் பெற்றுக்கொள்ளும்?
ஒரு வழி , மொழியியல் (Linguistics) துணைகொண்டு, தமிழ்த் தொடரியல் ஆய்வின் (Syntactic analysis) அடிப்படையில் இந்த இலக்கண அறிவைக் (Linguistic / grammatical knowledge) கணினிக்குக் கொடுக்கலாம். இந்த அறிவில் எழுத்தியல் (Phonology) , சொல்லியல் (Morphology) அறிவைத் தாண்டி, தொடரியல் அறிவும் (Syntax) தேவைப்படுகிறது. [சில தொடர்களில் பொருண்மையியல் அறிவும் (Semantics) தேவைப்படலாம் (பழம் + கூடை --> பழக்கூடை / பழங்கூடை ]. இதுவே அண்மைக் காலம்வரை கணினிமொழியியல் துறையின் (Computational Linguistics) பணியாக அமைந்திருந்தது.
தற்போது ஒரு குறிப்பிட்ட சிக்கலுக்கு , அச்சிக்கல் தோன்றுகிற ஆயிரக்கணக்கான தொடர்களைக் (Dataset) கொடுத்து, அதன்மூலம் கணினியைப் பயிற்றுவித்து (Pre-training) இந்த அறிவைப் பெற்றுக்கொள்ள வைக்கும் தொழில்நுட்பம் தோன்றி நிலவுகிறது. தொகைநிலைத் தொடர்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கான வேறுபட்ட எடுத்துக்காட்டுகளும் தொகாநிலைத் தொடர்களுக்கு ஆயிரக்கணக்கான எடுத்துக்காட்டுகளும் கொடுத்தால், பெரும்மொழிமாதிரி (Large Language Model - LLM) இந்த அறிவைப் பெற்றுக்கொள்ளும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
தற்போது எங்களுடைய 'மென்தமிழ்' சந்தித் திருத்தியில் பயனர்களிடம் இந்த வினாவை - குறிப்பிட்ட சொற்கள் தொகைநிலைத்தொடராக அமைகின்றனவா, தொகாநிலைத்தொடராக அமைகின்றனவா - கேட்கிறோம். அதைப்பொறுத்து மென்பொருள் ஒற்று இடும். ஆனால் இதை எல்லோராலும் செய்யமுடியாது.
அவ்வாறு இல்லாமல் செய்யறிவுத்திறனின் (Artificial Intelligence - AI) பெரும்மொழிமாதிரி (LLM) அடிப்படையில் மென்பொருளின் சந்தித்திருத்தி தானே இந்த ஐயங்களைத் தீர்த்துக்கொள்ளப் பயனர்களுக்கு உதவ வேண்டும். இது ஒரு எளிமையான பணி இல்லை! ஆனாலும் முயல்வோம்!
மேற்கூறிய கருத்துகளில் தவறோ அல்லது குழப்பமோ இருக்கலாம். இருந்தால் சுட்டிக்காட்டவும். திருத்திக்கொள்ளலாம்!

தமிழில் வினைகளிலிருந்து ஆக்கப்பெயர்கள் உருவாக்கத்தில் ஒரு வியக்கத்தக்க ஒழுங்கமைவு

 தமிழில் வினைகளிலிருந்து ஆக்கப்பெயர்கள் உருவாக்கத்தில் ஒரு வியக்கத்தக்க ஒழுங்கமைவு (முகநூலின் வேறு ஒரு பதிவில் நான் இட்ட பின்னூட்டம் இது.)

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
தமிழில் கால விகுதிகள் அடிப்படையில் வினைச்சொற்கள் வகைப்படுத்துகிறார்கள். இந்த வகைப்பாட்டில் வேறுபாடுகள் இருக்கலாம். நான் தமிழ் லெக்சிகனில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள 12 வகைப்பாடுகள் அடிப்படையில் கீழ்க்கண்ட ஒழுங்கைப் பார்க்கிறேன்.
வினையிலிருந்து பெயர்கள் (ஆக்கப்பெயர்கள்) உருவாகும்போது, ஆக்கவிகுதிகளாக (-வு, -ப்பு . -ச்சி போன்றவை) எது அமையவேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிப்பதில் வினைகளின் கால வகைப்பாடு ஒரு முக்கியமான பங்கைப் பெற்றுள்ளது. ஒரு சில எடுத்துக்காட்டுகளைக் கீழே அளிக்கிறேன். இது விவாதத்திற்கு உரியதுதான்!
4, 11 ஆவது ('அசை' என்னும் வினை 4, 11 இரண்டிலும் வரும். அசைகிறேன், அசைந்தேன், அசைவேன் ; அசைக்கிறேன், அசைத்தேன், அசைப்பேன்) அசை - அசைவு , அசைப்பு ; அமை - அமைவு , அமைப்பு ; அழி - அழிவு, அழிப்பு; இணை - இணைவு, இணைப்பு; ஒழி - ஒழிவு, ஒழிப்பு
(செய்வினை- செயப்பாட்டு வினை, தன்வினை - பிறவினை போன்ற பண்புக்கூறுகளுக்கும் இங்கு இடம் உண்டு. 4-ஆவது வகைப்பாட்டில் அடங்குகிற வினைகள் செயப்படுபொருளை எடுக்காது' 11 ஆவது வகைப்பாட்டில் அடங்குகிற வினைகள் செயப்படுபொருளை எடுக்கும்)
11-ஆவது காலவகைப்பாடான -க்கிறு - த்த்- ப்ப் என்பதிலும் 12 -ஆவது காலவகைப்பாடான -க்கிறு-ந்த்-ப்ப் என்பதிலும் அடங்குகிற வினைகள் பொதுவாக -ப்பு எடுக்கிறது.
11 ஆவது : அணிவி (அணிவிப்பு), அலங்கரி (அலங்கரிப்பு), அவமதி (அவமதிப்பு), அழை (அழைப்பு), இரட்சி (இரட்சிப்பு), இளை (இளைப்பு).
12 ஆவது : கச (கசப்பு), கல (கலப்பு), கற (கறப்பு), இழ (இழப்பு), சிற (சிறப்பு), பிற (பிறப்பு)
பொதுவாக ஆக்கப்பெயர்களின் உருவாக்கத்தில் ஒழுங்கு இருப்பது கடினம். ஆனால் தமிழ் வினைகளிலிருந்து ஆக்கப்பெயர்கள் உருவாகும்போது, குறிப்பிட்ட வினையின் கால வகைப்பாடு ஆக்கப்பெயர் உருவாக்கத்தில் ஒரு ஒழுங்கைத் தருவதாக இருக்கிறது. அதாவது ஒரு வினையின் கால வகைப்பாட்டுக்கும் அந்த வினையிலிருந்து பிறக்கிற ஆக்கப்பெயர்களுக்கும் இடையில் ஒரு நெருங்கிய தொடர்பு இருக்கிறது.

'முயல் - முயற்சி ! 'முயல்கிறான் - முயற்சிக்கிறான்' எது சரி?

 'முயல் - முயற்சி ! 'முயல்கிறான் - முயற்சிக்கிறான்' எது சரி?

------------------------------------------------------------------------
முயல் ---> முயற்சி; வீழ் --> வீழ்ச்சி ; தளர் --> தளர்ச்சி. இவ்வாறு வினையடிகள் -சி, ச்சி ஆகிய பெயராக்க விகுதிகளை இணைத்துக்கொண்டு பெயர்களாக மாறி அமைகின்றன. 'போரில் வீழ்ந்தான்' அல்லது 'போரில் வீழ்ச்சி அடைந்தான்' என்று கூறலாம். 'நோயால் தளர்ந்தான்' அல்லது 'நோயால் தளர்ச்சி அடைந்தான்' . அதுபோன்று 'நான் வெற்றிபெற முயன்றேன்' அல்லது 'நான் வெற்றிபெற முயற்சி செய்தேன்' என்று கூறலாம். இது இன்றைய தமிழில் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
ஆனால் 'வீழ்ச்சித்தேன்' 'வீழ்ச்சிகிறேன்' 'வீழ்ச்சிப்பேன்' என்று கூறுவதோ, 'தளர்ச்சித்தேன்' 'தளர்ச்சிகிறேன்' 'தளர்ச்சிப்பேன்' என்றோ யாரும் கூறமாட்டார்கள். அதுபோன்று 'முயற்சி செய்தேன்' என்று கூறலாம்' ஆனால் முயற்சித்தேன், முயற்சிக்கிறேன், முயற்சிப்பேன் என்று அமைவது பொது விதிக்குக் கட்டுப்பட்டு இல்லை. தவறுதான் என்று தெளிவாகக் கூறலாம்.
ஆனால் 'முயற்சித்தேன்' 'முயற்சிக்கிறேன்' 'முயற்சிப்பேன்' என்பதும் இப்போது பயன்படுத்துகின்றன என்பது உண்மை.
ஆனால் அவர்களே 'வீழ்ச்சித்தேன், வீழ்ச்சிக்கிறேன், வீழ்ச்சிப்பேன்' என்றோ அல்லது 'தளர்ச்சித்தேன், தளர்ச்சிக்கிறேன், தளர்ச்சிப்பேன்' என்றோ கூறுவது கிடையாது. ஏன் 'முயற்சி' மட்டும் வினையடியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது ? இது ஆராயப்படவேண்டிய ஒன்று. 'முயல்கிறேன்' என்பதை 'முயற்சி செய்கிறேன்' என்றும் 'முயன்றேன்' என்பதை ' முயற்சி செய்தேன்' என்றோ 'முயல்வேன்' என்பதை 'முயற்சி செய்வேன் ' என்று கூறுவதில் தவறு இல்லை என நான் கருதுகிறேன்.
(முயற்சி என்பது வினைதான் என்ற நிலை எடுப்பவர்கள் முயற்சித்தான் , முயற்சிக்கிறான், முயற்சிப்பான் என்று கூறும்போது அவற்றைப் பின்வருமாறுதான் பிரிக்கவேண்டியுள்ளது - முயற்சி + த்த் + ஆன்; முயற்சி + க்கிறு + ஆன்; முயற்சி + ப்ப் + ஆன்)
--------------------------------------------------------------------
'விஷமருந்து' - அவன் விஷமருந்தினான்'
- அது விஷமருந்து'
இதுபோன்று சில சொற்கள் வினை, தொகை ஆகிய இரண்டு வகைப்பாடுகளுக்கும் உட்படுகின்றன. இதுபோன்று ஏராளமான சொற்கள் தமிழில் இருப்பதால், இவற்றில் உள்ள பொருண்மை மயக்கத்தைத் தவிர்க்க முன், பின் சொற்களை மனதில் கொள்ளவேண்டியுள்ளது. இதுவே கணினிக்கும் உள்ள சிக்கல். தற்போது செய்யறிவுத்திறனின் பெரும்மொழிமாதிரியில் தரவுகளின் அடிப்படையில் பெருமளவு தீர்க்கப்படுகிறது. அதுவும் குறிப்பாக , தொகையா, தொகை இல்லையா என்பதைப் பொறுத்து ஒற்று அமைவதால், கணினிக்குப் பெரிய சிக்கல் இது.

 
Design by Free WordPress Themes | Bloggerized by Lasantha - Premium Blogger Themes | Hot Sonakshi Sinha, Car Price in India